"Ποιος βγαίνει πάντα ο μαλάκας της υπόθεσης; Α, ναι. Εγώ! Επειδή πάντα εγώ φροντίζω να είναι οι άλλοι καλά και ας χαλιέμαι εγώ και η αλήθεια είναι πως είμαι τόσο χαζή που μπορώ να κάνω χάρη ακόμα και στον εχθρό μου, αν και δεν υπάρχει κάποιος που θα χαρακτήριζα έτσι. Και λοιπόν, εσύ που αξίζεις τα περισσότερα και τα καλύτερα, καταλήγεις να μην έχεις τίποτα άλλο παρά μόνο τον εαυτό σου για καμάρι. Φίλε, ό,τι έχουμε είμαστε εμείς, πάρτο χαμπάρι. Ποιος λέει «σ’αγαπώ» και το εννοεί; Και κάποιοι έξυπνοι αφήστε τα «δεν υπάρχει αγάπη» ή «δεν ξέρετε τι σημαίνει αγάπη» . Ακόμα και τα ζώα ξέρουν τι σημαίνει αγάπη κι εμείς τα πιο έξυπνα ‘ζώα’ όχι; Σας παρακαλώ! Εγώ απλώς κουράστηκα. Κουράστηκα να μην κρατάω κακία σε κανέναν κάνοντας κακό έτσι στον εαυτό μου. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να βλέπεις ό,τι είχες να χάνεται μπροστά στα μάτια σου. Όλα αυτά για τα οποία αισθανόσουν σίγουρος και έλεγες «φίλε, αυτό αξίζει!» και χαιρόσουν και καμάρωνες. Φίλε, αυτό ΑΞΙΖΕ. Αλλά δεν φταίει κανένας άλλος. Εμείς οι ίδιοι φταίμε που έχουμε τόσες απαιτήσεις και μετά απογοητευόμαστε, και καλά…"